Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Όταν οι Άραβες επικαλούνταν τον Διόνυσο και την Αφροδίτη


[3.8.1] Τις συμφωνίες που βασίζονται στην πίστη, οι Άραβες τις σέβονται περισσότερο απ όσο οι άλλοι άνθρωποι.
Και τις κλείνουν με τον ακόλουθο τρόπο: ανάμεσα στους δύο που θέλουν να κάνουν τη συμφωνία, στέκεται ένας άλλος άνθρωπος που πιάνει με μια πέτρα κοφτερή και χαράζει
την παλάμη αυτών που κάνουν τη συμφωνία κοντά στους αντίχειρες, και ύστερα παίρνει από το ρούχο του καθενός μια κλωστή και πασαλείβει με αίμα επτά πέτρες τοποθετημένες ανάμεσά τους, και κάνοντάς το αυτό επικαλείται τον Διόνυσο και την Ουράνια Αφροδίτη.


[3.8.2] Και όταν ο τρίτος τελειώσει το έργο του, αυτός που έκανε τη συμφωνία παραδίνει στην εγγύηση των φίλων του τον ξένο ή τον συμπολίτη του, αν με συμπολίτη έγινε η συμφωνία, και οι φίλοι αναλαβαίνουν και αυτοί την υποχρέωση να σεβαστούν τις συμφωνίες. [3.8.3] Από τους Θεούς ωστόσο οι Άραβες παραδέχονται ότι υπάρχουν μόνο ο Διόνυσος και η Ουράνια Αφροδίτη, και υποστηρίζουν ότι τα μαλλιά τους τα κουρεύουν όπως είναι κουρεμένος και ο ίδιος ο Διόνυσος: κουρεύονται δηλαδή γύρω γύρω, και από κάτω ξυρίζουν τους κροτάφους. Ονομάζουν τον Διόνυσο Οροτάλτ και την Ουράνια Αφροδίτη Αλιλάτ.

[3.8.1] σέβονται δ
ράβιοι πίστις νθρώπων μοια τοσι μάλιστα. ποιενται δ ατς τρόπ τοιδε· τν βουλομένων τ πιστ ποιέεσθαι λλος νρ μφοτέρων ατν ν μέσ στες λίθ ξέϊ τ σω τν χειρν παρ τος δακτύλους τος μεγάλους πιτάμνει τν ποιευμένων τς πίστις, κα πειτα λαβν κ το ματίου κατέρου κροκύδα λείφει τ αματι ν μέσ κειμένους λίθους πτά, τοτο δ ποιέων πικαλέει τε τν Διόνυσον κα τν Ορανίην. [3.8.2] πιτελέσαντος δ τούτου τατα τς πίστις ποιησάμενος τοσι φίλοισι παρεγγυ τν ξενον κα τν στόν, ν πρς στν ποιται, ο δ φίλοι κα ατο τς πίστις δικαιεσι σέβεσθαι. [3.8.3] Διόνυσον δ θεν μονον κα τν Ορανίην γέονται εναι, κα τν τριχν τν κουρν κείρεσθαί φασι κατά περ ατν τν Διόνυσον κεκάρθαι· κείρονται δ περιτρόχαλα, ποξυρντες τος κροτάφους. νομάζουσι δ τν μν Διόνυσον ροτάλτ, τν δ Ορανίην λιλάτ.
ΗΡΟΔΟΤΟΣ Ἱστορίαι-ΒΙΒΛΙΟ Γ: ΘΑΛΕΙΑ- Μτφρ. Λ. Ζενάκος.




Πηγή: